Κυριακή, 4 Μαΐου 2008

ΣΚΕΨΕΙΣ

Ο μεγάλος Κολομβιανός συγγραφέας, που ζει απομονωμένος λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, στέλνει το ακόλουθο μήνυμα αγάπης-πνευματική διαθήκη
Μαδρίτη
Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έχει αποσυρθεί από την δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στους λεμφαδένες. Η κατάσταση του μοιάζει να επιδεινώνεται ημέρα με την ημέρα. Η αποχαιρετιστήρια επιστολή που ακολουθεί εστάλη από τον συγγραφέα στους φίλους του:
‘’Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέπτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουνα όλα αυτά που λέω εδώ.
Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι αυτό που αξίζουν αλλά γι αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια χάνουμε 60 δευτερόλεπτα φωτός. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξύπναγα όταν οι άλλοι κοιμούνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!!
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.
Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα με ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι και ένα τραγούδι του Σεράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη Σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρυα μου τα τριαντάφυλλα , για να νοιώσω τον πόνο από τα αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους….
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή…..
Δεν θ άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άντρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον Έρωτα.
Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά , αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι τον θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους….. Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή επιτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.
Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στην μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά , το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.
Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς , θα πεθαίνω.
Να λες πάντα αυτό που νοιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ αγκάλιαζα σφικτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ έβλεπα να βγαίνεις από την πόρτα, θα σ αγκάλιαζα και θα σου έδινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα την φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ έβλεπα, θα έλεγα σ αγαπώ και δεν θα υπέθετα, ανόητα , ότι το ξέρεις ήδη.
Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα θελα να σου πω πόσο σ αγαπώ και ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.
Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι αυτό μην περιμένεις άλλο, κάνε το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για την μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις ‘’συγνώμη’’, ’’συγχώρεσέ με’’, ’’σε παρακαλώ’’, ’’ευχαριστώ’’ κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.
Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα από τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.
Ξεκίνα να κάνεις πράξη τα όνειρά σου. Τώρα είναι η ώρα.

Επεμβασεις-Στην κοψη του ξυραφιου!!!

Πολλες φορες με ρωτανε πως και που γινονται οι επεμβασεις διωρθωσης φυλλου!!
Αλλοι απο περιεργεια (υποβοσκει φυσικα η κακια),αλλοι απο ενδιαφερον επιστημονικο,αλλοι που σκεφτονται καποια στιγμη να κανουν το "αλμα".
Λοιπον επειδη παρακολουθω συνεχεια αναλυσεις και κατινοκουβεντες αποφασησα να σας πω για την ολη διαδικασια.
Η επεμβαση γινετε και στην ελλαδα(πληρη αποτυχια -ουτε καν να το τολμησετε) απο καποιους χασαπηδες -ονοματα δεν λεω γιατι δεν αντεχει η τσεπη μου μυνησεις- στην Αθηνα συνηθως.
Μια λυση ποιο οικονομικη ειναι η Τουρκια στην οποια απο οτι εχς μαθει εχουν μια επιτυχια περιπου 70-80%.(οικονομικη λυση περιπου 10000 eyro).
Στην Αγγλια η επεμβαση γινετε προσεγμενα και εχει πληρη επιτυχια ,ουτε καν καταλαβενεις την διαφορα και ειναι λιγο ακριβουτσικα (25οοο eyro).
Τελευταια γινονται πολυ καλες επεμβασεις στο Βελιγραδι με πολυ καλα αποτελεσματα οπως του Λονδινου και οικονομικα(9000 eyro).
Τελος πρεπει να ξερει κανεις πως η αναρωση ειναι πολυ εποδυνη, ενω πληρη σεξουαλικη επαφη εχει μετα απο περιπου 3 μηνες.
Αν ποτε το αποφασησετε να ειστε σιγουρες για αυτο που κανετε,και να θυμαστε πως πανω απο ολα γυναικα η' ανδρας ειναι πρωτα στο μυαλο και ολα τα αλλα μετα.
Ειμαι ευτυχησμενη που εκανα αυτο το βημα στην ζωη μουκαι ελπιζω να σας βοηθισα αρκετα.....
Ζησε την καθε στιγμη σαν να ειναι η τελευταια.!!!

ΣΤΕΛΛΑ

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

TRANSEXUALLS η αλλη φυλη!!

Ειναι χρονια τωρα που αποφασισα και εκανα την "βουτια στο κενο"!
Ναι αλλαξα φυλο.Και λοιπον?
Ετσι νιωθω ,ετσι επιλεγω να ζω και στην τελικη μου παει βρε αδερφε.
Το δικαιωμα στην διαφορετηκοτητα το εχουμε ολοι,οπως επισης και το δικαιωμα στην "βλακεια",τον ωχαδελφησμο,το κοιταω την παρτη μου και στο ζω για σημερα.
Ναι εχω παραπονα!
Ζω και εχω ολες τις υποχρεωσεις με ολους τους αλλους-οχι ομως τα ιδια δικαιωματα!
Ζηταω το δικαιωμα της αξιοπρεπειας,της εργασιας,της συντροφικοτητας,της ανθρωπινης αντιμετωπισης, της ελευθεριας !!!
Βλεπω καθημερινα να γινοντε αγωνες στο ονομα της (δημοκρατιας?????)-πορειες για ελευθερια σε ξενες χωρες ,δογματα,θρησκειες,εθνικοτητες.
Δεν ειδα ομως κανεναν να διαμαρτυρετε για τον βιασμο που ζω καθημερινα,σιωπηλα,ισως απο αξιοπρεπεια-ισως απο ντροπη!
Οχι λοιπον δεν θελω να γινω θεαμα τηλεοπτικο για να ανασανω!
Θελω να μπορω απλα να ζς,κι αν αυτο σας πειραζει τοτε δεχομαι και την φυλακη!!
Αλλωστε μεσα η' εξω σε φυλακη με εχετε!!