Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2008

ΑΦΗΡΗΜΕΝΗ



Ειχα παρει ταλαιπορημενη το καρπουζι,σχεδον σερνοντας το ως το σπιτι.
Θα το κοψω ειπα -η ερμη- θα το παγωσω στο ψυγειο και θα το απολαυσω βερανταδα.
Και ειλικρινα μ'αρεσει το καρπουζι!
Ειναι καλοκαιρινο,δροσερο,ελαφρυ,ζουμερο,διαιτης,γλυκο.
Φτανοντας σπιτι το εχωσα με ποθο στο ψυγειο και περιμενα να το απολαυσω.
Απογευμα ποια μετα απο μια αφορητη απο τη ζεστη σιεστα ετρεξα στο ψυγειο σαν παιδαρελι.
Θα το "θυσιαζα" επιτελους.
Το επιασα σαν πρωτο ερωτα και .....κρακ
Το κοιτουσα ετοιμη να βουλιαξω σε υστεριες.
Ηταν καταλευκο,το δικο μου καρπουζι καταλευκο,αγγουρο,αγινοτο.
Μαπα το καρπουζι αυτο που το κουβαλησα τοσο δρομο!
Σαν εφηβικος ανεκπληρωτος ερωτας,που τον συναντας μετα απο χρονια με μια "μπακα",λιγο απο καραφλα,να σερνει 2-3 παιδια και τον λυπασε και αναλογιζεσε τι στο καλο ερωτα βρηκες σ'αυτον τον ερμο.
Και γιατι περιμενες αυτον τον ερωτα τοσο καιρο?
Την επομενη φορα θα δοκιμαζω πρωτα,θα γευομαι!

Δεν υπάρχουν σχόλια: