Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

πανω απο μενα


κοιτα που ενα πλασματακι με εκανε να νοιαζομαι πανω απο μενα
οπως ενα μωρακι!
εφαγε? χορτασε? γιατι δεν ηπιε νερακι?
τι σταγονες του?
αχ αν φυγω 1 ωρα θα κλαιει?
Ευτυχως ειναι αρνακι ο γλυκος μου
δεν παραπονιετε,δεν ειναι ατακτος,ζωηρος ειναι
περιεργος ειναι
αφου σηκωνετε στα δυο ποδια να δει τι εχει στα ντουλαπια
ασε που μολις με δει τρελαίνεται θελει αγκαλια
Εχει και τα δοντακι του και δωστου να με δαγκωνει απαλα
Καρδουλα μου,κοιματε σαν πουλακι,δεν κλαιει και εχει φοβερη πλακα καθως ονειρεύεται και ροχαλιζει
Αγαπαει ποιο πολυ την κονσερβα απο την ξηρα αν και τα δινω μαζι για να μαθαινει
Περιμενω την τεταρτη να κανουμε το 3 εμβολιο για να αρχισουμε τις βολτες
Το καλο ειναι οτι χρησιμοποιει ενα σημειο για τις αναγκες του που συμαινει θα μαθει ευκολα
Αλλα την πανα του την σερνει απλα στο πατωμα
Εχει 3 δωματια δικο του χωρο μαζι με το χωλ,απαγορεύεται το μπανιο και το σαλονι μεχρι να μεγαλωσει
Παω να τον παρω αγκαλια γιατι ξυνετε στην πορτα!!

13 σχόλια:

MaRion - aSTRo είπε...

Τι τρυφερότητες είναι αυτές! ό,τι καλύτερο μπορούσα να διαβάσω αυτό το Κυριακάτικο πρωινό!
Πες, δεν έχει πλάκα να είσαι μαμά;

Hfaistiwnas είπε...

χεχεχεχε το καινούργιο μέλος θα έχει τις περισσότερες περιποιήσεις βλέπω!!!!

αχτίδα είπε...

Όταν σε διάλλεξα για ..μαμά του ήξερα τι έκανα, είσαι ένα τρυφερό πλάσμα και το σκυλάκι τέτοια χρειαζότανε, χαίρομαι αφάνταστα καλή μου.Έχω τα χαρτιά του, μου τα έφερε χθες ο Στέλιος.

bear είπε...

Εχεις τρελαθεί μου φαίνεται. χαχαχα

b|a|s|n\i/a είπε...

πάρε και πέντε έξι ζευγάρια παντόφλες να έχει(ς) ;))
πάνω από σένα για σένα μαζί με σένα.
φιλιά!

DaisyCrazy είπε...

Στέλλα μου να σου ζήσει! Είναι κουκλί κι αγαπησιάρικο πολύ :)
Τώρα είσαι η μαμά του. Κι εγώ έτσι νιώθω με το Σνούπυ μου. (http://skotadi-fos.blogspot.com/search/label/snoopy)

Αν και όταν γαβγίζει συνέχεια στη βεράντα του βάζω τις φωνές και μετά νιώθω ενοχές.

Άντε με το καλό το εμβόλιο και να αρχίσετε τις βόλτες.

Φιλάκια

Ανώνυμος είπε...

Τελικά, αυτά τα μουσούδια μας κάνουν ό,τι θέλουν. Εγώ δεν μπορώ να επιβληθώ στον δικό μου, μόλις τον μαλώσω κάθεται και χαμηλώνοντας το κεφάλι, σηκώνει ένα μπροστινό ποδαράκι στον αέρα, σαν να μου λέει "έλα μωρε τώρα... τι με μαλώνεις;". Και εγώ γίνομαι ζελέ... Και δώστου αγκαλιές. Εκμεταλλευτές!!!

η σιωπηλή κραυγή είπε...

ax καλε τι ψυχουλα ειναι αυτη??κουκλος ειναι

Ανώνυμος είπε...

OMORFOSSSS... DEN NOMIZW NA SOU TAIRIAZE KALYTERO SKYLAKI... NA TON XAIRESAI LOIPON TON OMORFO SOU!

eirini είπε...

χαχαχαχα!!!! Α ρε Στέλλα... πού θα έβρισκε καλύτερη μαμά από σένα; Τυχερό... πολύ τυχερό και πανέμορφο!!!
Να τον χαίρεσαι!!!

highvoltagepress είπε...

μωλέ μωλέ αγκού! τι είναι αυτό το τζουτζούκι; κάντου τη μουσούδα πλουτς πλουτς εκ μέρους μου. (σφίγγω με την παλάμη τη μουσούδα σαν τη θεία-Μυρμίγκω και λες "πώς μεγάλωσ εκαλέ το παιδί αυτόοοο; και κουνάς τη μουσούδα δεξιά-αριστερά, και απ' την αρχή όσες φορές θες.)

υ.γ. μετά δεν ξαναβγαίνει απ' το κρεβάτι ο μπούμπης αλλά αποκτάει χιούμορ και φιλοσοφία στη ζωή.

mahler76 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Tanila είπε...

Αντε ρε!
Εγώ νόμιζα ότι οι σταφιδιασμενες γεροντοκόρες παίρνουν γάτες....