Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Η Στελλα γράφει ......

ΣΕΡΝΕΤΑΙ η μοναξιά ξανα στους τοίχους
μονάχα το ρολοι,σκουντάει την σιωπή
κι αυτη η υγρασία στην ψυχη
νοτίζει ως τα κοκκαλα ,με μισος

Λιμάνι ειναι αποψε ενας λυγμός
να σου φωναξω σ'αγαπω
φωνή δεν εχω
κι ο ΤΟΙΧΟΣ μας,ειναι απο μένα πιο ψηλός
να τον σαλταω δεν αντέχω
και φευγει του τσιγάρου ο καπνός

βουλιαζει η λύπηση ξανα στο στρώμα
το φως,να ξεθωριάζει τις σκιες
στην πορτα ακουμπάω,τις αγκαλιές
τα βήματα να ακούω ΑΠΟ το χθες.

.υγ.γραφω πολλα αλλα ντρέπομαι να τα δείχνω,αλλα χαλάλι σας !

17 σχόλια:

Salonika3 είπε...

Μια ζεστη αγκαλιτσα θες για να τα ξεχασεις ολα!!τιποτα παραπανω!!
Πολλα φιλακια!!Και παρε και μια αγκαλιτσα απο μενα!

~~~...~~~ είπε...

οι ανθρωπινες επαφες γεννανε πονο , αλλα χωρις αυτες δεν μπορουμε .

ria είπε...

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

παπαρουνα είπε...

TAΛΕΝΤΟ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ!!ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΧΩ ΒΙΩΣΕΙ ΑΠΕΙΡΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ....ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟς ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ..
ΜΗ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ...ΕΠΟΧΙΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ..ΕΓΩ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΗΜΟΥΝ..ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΕΙς ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!!

Ένδειξη ζωής είπε...

Αχ αυτές οι ανθρώπινες σχέσεις...Έχει χυθεί μελάνι για χάρη τους...όχι αστεία!
Πάντως οφείλω να ομολογήσω πως κάνεις πολύ άσχημα να ντρέπεσαι γιατί απλά γράφεις υπέροχα!
Καλή εβδομάδα να έχουμε Στέλλα μου!

Not me είπε...

Γιατί ντρέπεσαι?
Μην σε πούνε ψώνιο κτλ?
Γράφε μας εσύ τέτοια όμορφα και σε όποιον αρέσουνε,για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε,έτσι δεν είναι?
Καλημέρα...

Dorothea είπε...

να μην ντρέπεσαι να τα δείχνεις γιατί ό,τι βγαίνει απ’τη ψυχή είναι όμορφο, γλυκό, τρυφερό και αξίζει. όπως αυτό εδώ :)

b|a|s|n\i/a είπε...

η στέλλα πολύ καλώς κάνει που γράφει και πολύ κακώς που ντρέπεται να τα δείχνει.
άσε την λύπηση να βουλιάξει. στο χαμόγελό σου. και στα βήματα του μετά.

Ο ψεύτικος Πέτρος είπε...

na nai mavra mono ta keimena kai pote i psixi sou stellitsa
kalimeeeeeeeeeeeera

αχτίδα είπε...

Χρυσούλι μου ..,μια αγκαλίτσα απο τη μαμά Αχτίδα και θα γίνουν όλα λιγώτερο θαμπά.Όμορφοι στίχοι..σε παρακαλώ ..δεν θέλω να αισθάνομαι οτι κάποιος είναι στεναχωρημένος..πικραίνομαι.

Μάγισσα Κίρκη είπε...

Να μην ντρέπεσαι γι αυτά που σκέφτεσαι, η ντροπή ανήκει σ εκείνους που δεν θέλουν να τα καταλάβουν :)

highvoltagepress είπε...

μαρή, έλειψα δυό μέρες, και λύσσιαξες πάλι. Πάρε μια γάτα, πάρε ενα σκύλο, τράβα γυμναστική, κάνε ένα course εξ αποστάσεως και χέστα τα υπόλοιπα. Αααα θα σε μαλώσω βρε!
ένα βιβλίο που θα σου αρέσει: πάρε το the making of americans της Γερτρούδης Στάϊν. Είναι τεράστιο, ιστορία μιας οικογένειας, αλλά την έχει κάνει σαν τα μούτρα της, τρεις γενιές πάει, ξάπλα δε διαβάζεται γιατί δε σηκώνεται, θα περάσεις ζάχαρη. άντε τώρα το διαβάζω κι εγώ, για να ξεδίνω. Επίσης, το Μόμπυ Ντικ. τεράστιο, και μιλάει για την εκδίκηση. Αυτό να πα΄ρεις!!! Πώς δνε το σκέφτηκα; Ναι! Μόμπυ Ντικ ή Κόμη Μοντεχρήστο. Οι καλύτερες ιστορίες εκδίκησης. (είμαι με το μερος του Μόμπυ φυσικά.)

highvoltagepress είπε...

εκδόσεις Γκούτενμπεργκ ο Μόμπυ Ντικ.

tasos είπε...

Πρώτη φορα μπήκα στο μπλογκ σου Στελίτσα!
Αγγίζεις καρδιές. Μη ντρέπεσαι είσαι πολύ γλυκιά

Leviathan είπε...

Iperoxo!perimenoume kai alla!na sai kala! :)

Eleftheria είπε...

Μου άρεσαν πολύ οι στίχοι σου, με άγγιξαν. Ολοι βιώνουμε μοναξιά και μόνοι μας και μέσα σε σχέση, αυτή είναι και πιο ζόρικη.Να γράφεις, γράφεις καλά και ξεδίνεις κιόλας. Να στανιάρεις γρήγορα. Καλό Βράδυ.

Hfaistiwnas είπε...

Να γράφεις συχνότερα Στέλλα μου! :)