Κυριακή, 5 Ιουλίου 2009

Τιμωρός ή τι μωρος?

Αναμεσα στο καθηκον και το συναισθημα,υπαρχει χαος!
Αναμεσα στο ιδανικο και το πρεπει υπαρχει αληθεια.
Αναμεσα στην φιλοδοξια και την αξιοπρεπεια υπαρχει το κοστος!



Σε οσα γινουν!

000000000000110000000000011010000000000000110000000000000000100100000000000000100000000010001100000000000001111100000000010110000000000000111111000000001001101000000000100010000000000001100101000000000111110000000000010011000000000010011011000000000010100100000000010110110000000010000101000000000011110100000000000110010000000010001011000000000000000100000000100011010000000001101110000000000100000100000000001100110000000000110010000000000010010000000000011001100000000000001011000000001001010000000000001100010000000000011011000000000000010000000000100001110000000000111100000000000001011100000000011011010000000000011010000000000000011000000000010100110000000001000000000000000100111000000000010101100000000010011000000000000000100000000000000001010000000001100000000000000001000000000000000000110000000000101101000000000100011000000000011101110000000001010100000000000111000000000000100101100000000000110101000000001000000100000000001111100000000010011001000000000111111100000000011010100000000001100100000000000001001100000000010001110000000010010001000000000100101100000000010110100000000000110110000000000100010000000000100101110000000000111001000000000101100100000000001011100000000000110111000000000111001000000000011011000000000001001101000000000101000000000000000100010000000001100001000000000001011000000000001000010000000010011111000000000100101000000000011100010000000000100011000000000010001000000000001110000000000000100000000000000110011100000000100100100000000001011100000000000111100100000000000111010000000001101011000000000010101000000000100111000000000000101111000000000100100100000000001101000000000001110100000000000110001100000000010001010000000001111101000000001001010100000000001010000000000001000011000000000000101000000000000111000000000000010100000000000101000100000000100011100000000001101001000000000001111000000000011110110000000001110101000000000101010100000000011101100000000001000010000000001000001000000000011000100000000001011101000000000101001000000000010011110000000000001101000000001010000000000000101000010000000000100111000000001001111000000000000101010000000001101111000000000101111100000000000110000000000000100101000000001000100100000000100001100000000010000100000000000100100000000000100111010000000000111011000000001000000000000000010111100000000000000000000000000111001100000000100010100000000000001110000000001001000000000000100011110000000000001111000000001001001100000000011111100000000001111010000000000010110000000000010101110000000001111000000000000011101000000000000100100000000000100110000000000010101100000000100000110000000000000111000000001010000100000000100000100000000000011101000000000100100000000000001001010000000000011101000000000101001000000000000000000000000010000100000000000000000000000000000111010000000010000100000000000100100000000000100000100000000000011101000000000110111100000000011011110000000001001111
Υ.γ αφιερωμενο 348

6 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Καλημέρα Στέλλα μου!

Να σε πω, εκείνα τα 0 και τα 1, πότε θα μας τα μάθεις;;;;;

b|a|s|n\i/a είπε...

σε αυτήν την αλήθεια λέμε ναι. με όποιο κόστος. καλημέρα!

mahler76 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ανώνυμος είπε...

Αχ, βρε Στελλίτσα, ξέρεις κανέναν μωρό, να παραδέχεται τη μωρία του!;;;; Τους άλλους μόνο θεωρούν ό,τι θα όφειλαν να θεωρούν τον εαυτό τους...!

Μάγισσα Κίρκη είπε...

Ανάμεσα σε μένα και το panadol υπάρχει μια σχέση πάθους (κουρούμπελο είμαι από χτες!).

Υ.Γ. Πάντως υπάρχει & το άλλο άκρο: Αυτός που τιμωρεί για πάντα τον εαυτό του κάνοντας λάθος επιλογές θερώντας ότι τις αξίζει!

Dorothea είπε...

το συναίσθημα είναι το σημαντικό. το καθήκον είναι απλά εκεί για πήξιμο. να αποφεύγεται σε κάθε περίπτωση που αυτό είναι εφικτό!
φιλιά στελλίτσα μου!