Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

ουτε βήμα πιο πέρα


αραγε,σκεφτόμουν
τι στο καλο χρειαζετε μια υπηρεσία που βλάπτει τους ανθρώπους ,εκείνους που εχει σκοπο να υπηρετεί?
πχ. ενας στρατιώτης σκοπο εχει να προστατέψει,αν καποτε χρειαστεί -θα σημαδεψει με το τελευταίας τεχνολογίας όπλο του ακομη και ενα παιδί,εναν ανήμπορο- να αμυνθεί,κάποιον που μπορει να εχει μοναδικό οπλο ενα δεκανίκι!
μα τι κακο θα μπορούσε να κάνει ενα παiδι?

μικρο οταν ημουν παίζαμε "μήλα" ,στην αρχή και το τελος της απόστασής ,μεσα στην οποια σημαδεύαμε τον αντίπαλο χαρασαμε μια γραμμή!
Δεν επρεπε να την περάσουμε,ουτε να την πατήσουμε

ετσι........ ουτε βήμα πιο πέρα!


.υ.γ δαβιδ

4 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Πρέπει να έχεις τα όρια, ως εκεί μπορείς, παραπέρα δεν πάει, πονάς και μπορεί να αποβεί μοιραίο. Παντού υπάρχουν όρια..
Ναι έχεις δίκιο, σαν αγώνας για την επιβίωση, ο θάνατος σου η ζωή μου,για να κάνει καλό στους άλλους.. χωρίς διάκριση ζωής, και μοίρας.
Έχουμε ξεχάσει μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε.. είμαστε αιμοδιψή και σαρκοφάγα ζώα..

Καλημέρα!!

b|a|s|n\i/a είπε...

οι άνθρωποι ξεχνούν. και δεν καταλαβαίνουν ότι υπήρξαν κάποτε παιδιά. και ότι κανείς δεν τους εγγυάται ότι δεν θα χρειαστούν κάποτε ένα δεκανίκι.
φιλιά! καλημέρα!

bear είπε...

Έχεις δίκιο σε όλα.
Ομως ποιος μπορεί να σκεφτεί ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος στην γη?

Not me είπε...

Δεν ξέρω για ποιά υπηρεσία μιλάς,αλλά το σίγουρο είναι πως μερικές φορές η δικαιολογία είναι το χρήμα και μπρος σε αυτό δεν υπάρχει καμμιά αξιοπρέπεια,καθήκον κτλ κτλ..